UIryk urodził się w 890 roku w Augsburgu. Był synem niemieckiego hrabiego. Od 7 roku życia dorastał w opactwie św. Galla. Gdy miał 16 lat i nie wiedział, czy zostać księdzem, czy zakonnikiem, udał się na służbę do swego wuja, biskupa Augsburga. Ten uczynił Ulryka swoim pokojowcem, nie zaniedbując jednakże jego rozwoju duchowego. Po pewnym czasie wyświęcił Ulryka na księdza.
W 923 roku król Henryk Ptasznik wyznaczył Ulryka na biskupa Augsburga. Ulryk był łagodnym, ale jednocześnie zasadniczym człowiekiem. Żarliwy, bogobojny, stronił od wszelkiej pokusy, czuwał także nad moralnością kleru. Starał się wyjść naprzeciw potrzebom ludu, budował wiele kościołów i regularnie odwiedzał swoje diecezje. Był mądrym doradcą cesarza Ottona I. Ulryk podejmował się nawet mediacji między Ottonem I a jego synem, kiedy między nimi dochodziło do sporu.
Odważny biskup
Kiedy w 955 r. Augsburg zaatakowali Madziarzy, Ulryk zachęcił mieszkańców miasta do stawienia oporu. Za jego namową wybudowano mur obronny wokół miasta. Augsburczycy stawiali opór nacierającemu wrogowi aż do momentu, gdy cesarz przybył im z odsieczą. Mieszkańcy uważali, że ocalenie zawdzięczają modlitwom swego biskupa. Pod koniec życia Ulryk zachorował. Miał nadzieję wrócić do klasztoru św. Galla jako mnich, dlatego w 972 roku zrezygnował z funkcji biskupa. Przeniósł się do benedyktynów i wkrótce potem zmarł. Znaleziono go leżącego krzyżem na podłodze. W 993 roku papież Jan XV dokonał kanonizacji Ulryka. Była to pierwsza kanonizacja dokonana przez papieża.
