Niewiele wiadomo o życiu Palladiusza, zanim został pierwszym biskupem Irlandii. Niektórzy historycy utrzymują, że pochodził z okolic Kentu, inni przyjmują, że był potomkiem możnej galijskiej rodziny, która przed prześladowaniami uciekła przez Kanał na Wyspy Brytyjskie. Jest też bardzo prawdopodobne, że na przełomie IV i V wieku, jeszcze przed swą irlandzką misją, Palladiusz był diakonem w Rzymie. Tam zapewne zetknął się z herezją pelagiańską (negującą istnienie grzechu pierworodnego) i z zagrożeniami, jakie stanowiła dla młodego jeszcze Kościoła. Niewykluczone, iż to właśnie za jego namową papież Celestyn wysłał do Brytanii biskupa Auxerre Germanusa z misją zwalczania silnych w angielskim Kościele wpływów Pelagiusza.
Pierwszy biskup Irlandii Dwa lata później Palladiusz sam otrzymał od papieża misję. Mianowany pierwszym biskupem Irlandii po- płynął na Zieloną Wyspę, by pomóc nielicznym tu jeszcze chrześcijanom umacniać swój kościół. Początkowo, po wylądowaniu w Arklow spotkał się z niezbyt przychylnym przyjęciem trwających przy pogaństwie lokalnych władców, ale udało mu się przełamać ich opory i w ciągu kilku lat przyjął na łono Kościoła wielu nawróconych i wybudował wiele kaplic.
Wielki następca
Palladiusz nie pozostał w Irlandii zbyt długo, choć nie wiadomo dlaczego. W roku 432 znalazł się w Szkocji, prawdopodobnie w drodze do Rzymu i tu zmarł. Kilka miesięcy później papież wysłał do Irlandii jego następcę – świętego Patryka – twórcę wspaniałej tradycji irlandzkiego monastycyzmu i patrona tego pięknego kraju.
