Fiakriusz urodził się w VII w. w Irlandii. Młodość spędził w klasztorze, co dało mu m.in. sposobność zdobywania pożytecznej wiedzy na temat uprawy i zbioru roślin i stosowania ziół leczniczych. Fiakriusz bardzo lubił przebywać samotnie na lonie przyrody. Zewsząd jednak przybywali do niego ludzie, wiedząc, że może uleczyć zarówno ciało, jak i duszę. Po pewnym czasie Fiakriusz wyjechał z Irlandii do Francji. Niektórzy mówią, że szukał odosobnienia, inni uważają, że był misjonarzem, jak wielu irlandzkich mnichów owych czasach. Biskup Meaux obiecał Fiakriuszowi tyle ziemi, ile będzie w stanie zaorać w ciągu jednego dnia. Legenda glosi, że Fiakriusz używając jedynie czubka swej laski przeoral niewiarygodnie duży teren.
Na ziemi tej Fikariusz wybudował schronisko dla podróżnych i chorych. Z czasem schronisko przerodziło się w klasztor oraz kaplicę Najświętszej Marii Panny. Fikariusz dużo się modlił, pościł i uprawiał ogród, dzięki któremu karmił i leczył przybyszów.
Cudowne uzdrawianie ziołami
Fiakriusz umarl w 670 roku, ale jego sława jako cudownego uzdrowiciela przetrwała przez wiele lat. Wśród osób, które odbyły pielgrzymkę do jego grobu, była nawet królowa Francji, która w 1641 roku udala się pieszo do relikwiarza Fiakriusza, by podziękować świętemu za cudowne ozdrowienie męża. Fikariusz jest patronem ogrodników i nadal czci go wielu, którzy dziela jego miłość do natury.
