
Jan Walkusz (ur. 27 maja 1955 w Klukowej Hucie) – polski duchowny katolicki, profesor nauk teologicznych, wykładowca Wydziału Teologii KUL.
Życiorys
W 1980 po ukończeniu formacji kapłańskiej w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie otrzymał sakrament święceń. Pełnił posługę w parafiach diecezji chełmińskiej. Uzyskał tytuł magistra teologii w Wydziale Teologii KUL (1989), w 1990 otrzymał stopień naukowy doktora, w 2002 doktora habilitowanego. W 2009 został profesorem nauk teologicznych. Od 1989 jest nauczycielem akademickim KUL. W latach 2003-2014 był kierownikiem Katedry Historii Kościoła w XIX i XX wieku, a 2004-2012 dyrektorem Instytutu Historii Kościoła na Wydziale Teologii KUL. W 1997 roku Klub Studencki Pomorania przyznał ks. J. Walkuszowi Medal Stolema.
Jan Walkusz, urodzony 27 maja 1955 roku w Klukowej Hucie w Kartuskiem. Polski duchowny Katolicki, Studiował historię Kościoła na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Profesor nauk teologicznych. Święcenia kapłańskie przyjął w 1980 r.
Jest autorem tekstów piosenek dla dzieci, 31 książek, około 500 publikacji.
„Poezja Walkusza operuje prostymi środkami wyrazu poetyckiego. Znane motywy łączą się w niej z tradycyjną formą obrazowania. A jednak jest w tych wierszach jakaś odświeżająca, ledwie wyczuwalna żarliwość, skupienie na małych sprawach życia. Najważniejsze pozostaje to, co pozbawione publicystycznego hałasu sprawia, że w zwyczajności dnia, przemijaniu pór roku, możemy dostrzec znaki Bożej obecności. Nie przesłaniamy tajemnicy życia abstrakcjami wyobraźni. Poddajemy się z pokorą sile, objętej łaską Stwórcy, rzeczywistości”.
ks. Jan Sochoń
Obecnie uczestniczymy w szczególnym okresie liturgicznym. Czas Wielkiego Postu jest czasem pokuty, refleksji nad własnymi grzechami, nawracania się.
To okres niezwykle istotny dla każdego z nas.
Stań na chwilę, przeczytaj wiersz, wejdź w głąb jego treści, na moment nie zwracaj uwagi na nic innego.
Dzisiejszy utwór poetycki dedykujemy właśnie wszystkim, którzy podczas okresu Wielkiego Postu zmieniają się, stają się lepszymi ludźmi i którzy jeszcze bardziej utwierdzają się w swojej wierze.







