Msza Święta i przyjęcie ciała Jezusa Chrystusa to największa łaska w życiu doczesnym każdego katolika.
Czy jednak wszyscy, którzy gromadzimy się wokół ołtarza w każdą niedzielę, wiemy w pełni, jaka jest najgłębsza treść słów wypowiadanych podczas Mszy?
Jedno jest pewnie i nie podlega żadnej dyskusji. Podczas Mszy, Bóg działa i jest obecny wśród Nas!
Działa aby nas zbawić. To bardzo doniosłe wydarzenie. Tak naprawdę nie ma niczego większego. Zwłaszcza w niedzielę! Ale tyczy się to również każdego innego dnia tygodnia.
Bóg skupia całą moc swej zbawczej miłości do świata w sprawowaniu obrzędu i w słowach liturgii eucharystycznej.
Msza święta jest darem od samego Boga. To on ją określa i definiuje. To Jego działanie! To Jego inicjatywa!
Msza święta jest obrzędem. A to oznacza, że wymaga zainicjowania, powtarzania i poczucia, że się go odprawia.
Wszystkie gesty kapłana i wiernych, chleb, wino, wszystko to ma znaczenie i jest życiem Bożym.
We Mszy świętej chodzi o miłość.
Msza święta jest spotkaniem z Bogiem. Jest spotkaniem nas wszystkich! Nas, Katolików!
Zachęcamy wszystkich aby chodzili do Kościoła. Zwłaszcza w niedzielę. Słuchajcie Słowa Bożego!
Podzielcie się z nami tym, o czym było kazanie w Waszym Kościele?
Co z Niego zapamiętaliście?
Wszyscy czemuś się dziwią w dzisiejszej Ewangelii. Dziwi się Pan Jezus, dziwią się Jego słuchacze. Mieszkańcy Nazaretu zdziwieni są mądrością i mocą Jezusa, tak że… zaczynają wątpić. Zbyt dobrze – jak sądzą – znają Pana i Jego bliskich. Dziwi się również sam Pan – ich niedowiarstwu. W rodzinnym mieście Jezus z pewnością chciał pomóc wielu ludziom, a […]
Dla Marka Ewangelisty przeciwieństwem wiary jest lęk. Dobrze widać to w dzisiejszym fragmencie, w którym przeplatają się losy trzech osób: przełożonego synagogi – Jaira, jego umierającej córki oraz kobiety cierpiącej na krwotok. Jair nie wierzy w śmierć córki, nawet, gdy inni otwarcie mu to komunikują. Wierzy Jezusowi. Lęka się o swoje dziecko, ale nie boi się przyjść
Chyba każdy człowiek tęskni – przynajmniej raz na jakiś czas – za świętym spokojem, za strefą komfortu, która przypomina klimatyzowane, oszklone pomieszczenie, dające osobom, będącym w środku poczucie wewnętrznej równowagi i bezpieczeństwa. Dzisiejsze Słowo przypomina nam jednak, że pokój od Pana oraz szczęście, którego w Nim szukamy, polegają zupełnie na czymś innymi. Chrześcijanin nie żyje
Ziarenko gorczycy to najmniejsze z ziaren ogrodowych znanych w czasach Jezusa. „Maleńki jak ziarnko gorczycy” mawiano, opisując rzeczy nadzwyczaj małe. Mimo mikroskopijnych rozmiarów ziarno gorczycy stosunkowo szybko rozwijało się wpokaźny krzew. Nigdy jednak nie stawało się drzewem. Mimo, to Pan Jezus porównuje je dziś do Królestwa Bożego. W Starym Testamencie tylko dorodne drzewa mogły symbolizować
W dzisiejszym czytaniu z księgi Rodzaju Bóg woła do Adama: „gdzie jesteś?” Pan Bóg szuka bliskości z człowiekiem, mimo że ten zdążył się już od Niego oddalić przez grzech. Ale to Bogu nie przeszkadza: łagodnie rozmawia z Adamem i zachęca go, aby swój grzech uznał i wyznał. Adam jednak zrzuca winę na Ewę, a Ewa
Dziś obchodzimy uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, zwaną także Bożym Ciałem, w którym upamiętniamy rzeczywistą obecność Jezusa w Eucharystii. W tym dniu Kościół wychodzi do ludzi, niosąc w swoich rękach chleb życia. Tradycyjne procesje Bożego Ciała można rozumieć właśnie, jako rękę Kościoła wyciągającą się do wszystkich, ofiarowującą chleb, który karmi i wspiera wiernych na
Rozpoznanie Prawdy o Trójcy – Ojca, Syna i Ducha Świętego – jest konieczne, aby poznać Boga i prowadzić życie, które Go uwielbia i doświadcza Jego wielkiej miłości. Mimo że każda Osoba Trójcy Świętej jest niezależna, wszystkie są zjednoczone w swoim boskim celu i istocie. Ta harmonia stanowi nie tylko wzór dla nas, wierzących, ale jest
Komentarz do Liturgii Słowa na Niedzielę Trójcy Świętej, Mt 28, 16-20 Dowiedz się więcej »
Na krótko przed Wniebowstąpieniem Pan Jezus powiedział uczniom, że zostaną ochrzczeni Duchem Świętym. Gdy Duch Święty zstąpi na Was – kontynuował – otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami… aż po krańce ziemi (Dz 1,8). Duch poprowadzi dalej misję Jezusa, a najpierw uczyni z uczniów Kościół. Po śmierci i zmartwychwstaniu Pana do czasu Zesłania Ducha
Wprowadzanie pozytywnych zmian w życiu to wielka i potrzebna umiejętność. Ważniejsze jest jednak, by czynić to w odpowiedni sposób i we właściwym czasie. Z dzisiejszego pierwszego czytania oraz Ewangelii dowiadujemy się, że Pan Jezus, wstępując do nieba, przykazał uczniom, by póki co nic nie zmieniali, ale zostali w Jerozolimie i właśnie tam oczekiwali obietnicy Ojca.
„Trwajcie w miłości mojej!” – słyszymy dziś z ust Pana Jezusa. Co jest kluczem do wytrwania w Jego miłości? Odpowiada sam Pan: „jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej”. Jak zachowywać przykazania i naprawdę nimi żyć? W świetle dzisiejszego pierwszego czytania: rozwijając cnotę pokory. Piotr z pokorą traktuje Korneliusza, pokornie też głosi
