Żywoty Świętych

Feba żyła w I w. w Kenchrze, niewielkim greckim porcie, położonym w pobliżu Koryntu. Imię Feba zapewne pochodzi od Febusa, pod tym mianem antyczni Grecy czcili Apolla, boga słońca. Niektórzy bibliści sądzą, iż oznacza to, że Feba była wychowana w religii pogańskiej. Najprawdopodobniej przyjęła chrzest, jeszcze zanim do Koryntu przybył apostoł Paweł, gdyż on z […]

Gdy Rajmund przyszedł na świat, niemal cały Półwysep Iberyjski podbity był przez islam. Przydomek „Nonnatus”, pochodzi od łacińskiego „nienarodzony” – jego matka zmarła w trakcie porodu, a życie chłopca uratowano dzięki cesarskiemu cięciu. W 25. roku życia Rajmund wstąpił do zakonu mercedariuszy (zwanych też nolaskami, od imienia swego założyciela), którego misją było wykupywanie chrześcijańskich niewolników.

Nic nie wiadomo o młodości Nikodema, jedynie Ewangelia św. Jana mówi, że był jednym z pierwszych wpływowych Żydów, którzy przyjęli nauki Chrystusa. Nikodem był faryzeuszem i ważną postacią w społeczności żydowskiej. Poruszały go słowa Chrystusa, zdawał sobie jednak sprawę z ryzyka, na jakie narażali się Jego zwolennicy. Pojawienie się tak znanego faryzeusza, jak Nikodem, w

Etiopia od wieków była krajem chrześcijańskim, ale kościół państwowy był Kościołem Koptyjskim, nieraz więc, że inne chrześcijańskie wyznania cierpiały z powodu prześladowań. Jednym z najsłynniejszych męczenników tego afrykańskiego kraju stał się żyjący w pierwszej połowie dziewiętnastego wieku Gabra Michał. Gabra od wczesnej młodości był koptyjskim mnichem i słynął w całej Abisynii (tak wówczas nazywano Etiopię)

Augustyn urodził się w Tagaście w roku 354. Jego ojcem był poganin o imieniu Patrycjusz, ale matka Monika była chrześcijanką. W wieku 16 lat Augustyn zaczął studiować prawo w Kartaginie, a potem, od roku 375, wykładał gramatykę i retorykę. Wierzył w Boga, lecz pod wpływem pism filozofów, między innymi Platona, nie został chrześcijaninem. Żył z

Syn Ludwika VIII i Blanki Kastylijskiej urodził się w 1214 r. W 1226 roku zmarł Ludwik VIII i Ludwik IX dziedziczył koronę Francji, wówczas jednego z najpotężniejszych mocarstw Europy. Do roku 1242 rządy regencyjne sprawowała jego matka, ona też wychowała syna na prawdziwie pobożnego i chrześcijańskiego władcę. Dwudziestoletni Ludwik poślubił Małgorzatę z Prowansji, z którą

Joanna Elżbieta Maria Łucja urodziła się w roku 1773. Ojciec zwykł nazywać ją Elżbietą i tak już pozostało. Gdy miała 10 lat, zaczęła pobierać nauki w klasztorze w Poitiers, którego przełożoną była jej krewna. Elżbieta była skromnym i wrażliwym dzieckiem i klasztor szybko stał się jej prawdziwym domem; jej ulubioną zabawą była budowa zamków z

Joanna urodziła się w 1765 r. Była córką garbarza, a gdy zmarła jej matka, ta młodziutka dziewczyna musiała zaopieko- wać się młodszym rodzeństwem. W wieku dwudziestu paru lat Joanna miała objawienie, pod wpływem którego wstąpiła w Paryżu do Sióstr Wincencjanek. Był to niełatwy czas. Wybuchła rewolucja francuska i wielu ludzi Kościoła spotykały prześladowania, a nawet